كه چون كار زشتى مرتكب شوند يا بر خود ستم ورزند ، خدا را ياد كنند و براى گناهانشان آمرزش خواهند ؛ و چه كسى جز خدا گناهان را مىآمرزد ؟ و دانسته و آگاهانه بر آنچه مرتكب شده‌اند ، پا فشارى نمىكنند ؛ * پاداش آنان آمرزشى است از سوى پروردگارشان و بهشت‌هايى كه از زيرِ [ درختانِ ] آن نهرها جارى است ، در آن جاودانه‌اند ؛ و پاداش عمل كنندگان ، نيكوست . ايمان و اسلام و احسان در قرآن لايُضيعُ أجْرَ الْمُحْسِنينَ » « 1 » ، يا يَجْزى الْمُحْسِنينَ » « 2 » يا در آيات بالا يُحِبُّ الْمُحْسِنينَ » « 3 » همهء اين تعبيرات بر لفظ احسان دلالت مىكند . چه ، لفظى كه در اين آيه هاست از اين مصدر مشتق شده و معنى آن هم به آنچه خداوند به آن امر فرموده تناسب دارد . احسان آن است كه انسان در اطاعت خدا بكوشد تا به آخرين درجه‌اى كه در طاقت اوست برسد و سستى نكند و خسته نگردد و كوتاهى نورزد بلكه تا راهى به كوشش دارد با دل و جان و اعضاى خويش كوشش نمايد . ايمان و اسلام و احسان سه كلمه است كه در قرآن آمده و بسيار به كار مىرود و معنى آنها هم به هم نزديك است . خود رسول اسلام اين كلمات را آن گونه شناساند كه در هيچ يك شبهه‌اى باقى نگذارد . روزى رسول خدا در ميان اصحاب بود مردى آمد و گفت : ايمان چيست ؟ پيامبر فرمود : ايمان آن است كه به خدا و فرشتگان و پيامبرانش ايمان آورى و لقاى پروردگار و

--> ( 1 ) - توبه ( 9 ) : 120 ؛ هود ( 11 ) : 115 ؛ يوسف ( 12 ) : 90 . ( 2 ) - انعام ( 6 ) : 84 ؛ يوسف ( 12 ) : 22 ؛ قصص ( 28 ) : 14 . ( 3 ) - آل عمران ( 3 ) : 134 .